Historia Morihei Ueshiba – część I
Założyciel Aikido, Morihei Ueshiba, urodził się 14 grudnia 1883, w gospodarstwie rodzinnym w prefekturze Wakayama obecnie znanej jako Tanabe. Wśród pięciorga dzieci, był jedynym synem. Po ojcu Yoroku, odziedziczył determinację samurajów i zainteresowanie sprawami publicznymi, a po matce zainteresowanie religią, poezją i sztuką. W jego wczesnym dzieciństwie, Morihei był raczej słaby i chorowity, co doprowadziło, że wolał czytać książki zamiast bawić się na zewnątrz. Fascynowały go też ezoteryczne rytuały buddyjskie. W tym okresie chciał nawet zostać mnichem.
Aby zapobiec poświęceniu się syna dla religii, Yoroki opowiadał mu historie o wielkich przodkach rodziny – przede wszystkim dziadku Kichiemon. Mówi się, że Kichiemon był jednym z najsilniejszych samurajów swoich czasów. Opowieści zachęciły młodego Morihei do zapisania sie na zajęcia sumo i pływania. Morihei stał się sprawniejszy i silniejszy. Zdał sobie sprawę z konieczności ćwiczeń fizycznych, gdy jego ojciec został zaatakowany i pobity przez gang bandytów wynajętych przez rywala politycznego.
Szkoła wydawała się nudzić Morihei – jego energiczny tryb bycia potrzebował bardziej praktycznego podejścia. Podjął kilka prac, ale tu też zdawał się być rozczarowany. Podczas krótkiego okresu pracował jako kupiec, jednak w końcu zdał sobie sprawę, że jego przeznaczeniem są sztuki walki. Polubił bardzo zgłębianie tajników Jujutsu w dojo Kito-ryu i walki mieczem w centrum szkolenia Shinkage Ryu. Niestety, ciężki przypadek Beri-Beri spowodował jego powrót do domu, gdzie później poślubił Itogawa Hatsu.
Po odzyskaniu zdrowia w okresie wojny rosyjsko-japońskiej, postanowił zaciągnąć się do wojska. Niewielki wzrost nie pozwolił mu spełnić minimalnych wymagań. Był tak zdeterminowany, że udał się do lasu i kołysząc się na drzewach, rozpaczliwie próbował wyciągnąć swoje ciało. Podczas następnej próby pozyskania, zdał egzamin i został żołnierzem w roku 1903. W tym czasie wywarł tak wielkie wrażenie na swoich przełożonych, że komendant polecił go do Narodowej Akademii Wojskowej, jednak Morihei z różnych powodów odmówił stanowiska i zrezygnował z czynnej służby.
Morihei Ueshiba powrócił znów do domowego gospodarstwa. Tężyzna fizyczna nabyta podczas pobytu w wojsku, ułatwiła kontynuację treningów. Jego ojciec zbudował dojo na farmie i zaprosił do niego znanego instruktora Jujutsu Takaki Kiyoichi. W tym czasie młody Ueshiba stał się jeszcze silniejszy i (jak stwierdził jego nauczyciel) posiadł wielkie umiejętności. Jednocześnie coraz bardziej interesował się sprawami politycznymi. Wiosną 1912 roku, w wieku 29 lat, on i jego rodzina przeniosła się na dziewicze tereny Hokkaido. Po kilku latach zmagań z naturą, mała wioska zaczęła się rozwijać. Muskulatura Ueshiby wzrosła ogromnie, do tego stopnia, że moc jaką posiadał w ramionach, stała się niemal legendą.
W tym czasie na Hokkaido spotkał Sokaku Takeda, wielkiego mistrza Daito-ryu Aiki Jutsu. Po spotkaniu z Takedą, Ueshiba zapomniał o wszystkim innym i rzucił się w wir treningów. Po około miesiącu wrócił do Shirataki z postanowieniem budowy dojo i zaproszenia sensei Takeda, co też uczynił.
c.d.n.?
oczywiście