Historia Morihei Ueshiba – część II
Gdy Ueshiba dowiedział się o chorobie ojca, sprzedał większość majątku i pozostawił dojo Takedzie. Nie chciał już wracać na Hokkaido. W czasie podróży do domu zatrzymał się na odpoczynek w Ayabe, siedzibie nowej religii Omoto-kyo. Spotkał tam mistrza Deguchi Onisaburo. Oczarowany Ayabe i mistrzem Deguchi przebywał tam trzy dni. Po powrocie, stwierdził, że przebywał on z dala od domu zbyt długo. Jego ojciec zmarł. Ueshiba bardzo przeżył śmierć Yoroku. Postanowił sprzedać wszelką posiadaną ziemię i przenieść się do Ayabe studiować Omoto-kyo. Przez następne osiem lat, Ueshiba przebywał z Deguchi Onisaburo, uczył Budo oraz przewodził miejscowej straży pożarnej.
Deguchi, pacyfista, był zwolennikiem pokojowych rozwiązań konfliktów i rozbrojenia powszechnego. Mówił: „Zbrojenie i wojny są środkami, dzięki którym właściciele ziemscy pomnażają swoje zyski, podczas gdy biedni cierpią.” To intrygujące, że człowiek tego rodzaju mógł stać się tak bliskim dla wojownika i mistrza sztuk walki, jak Ueshiba. Jednak nie trwało długo nim Deguchi zdał sobie sprawę, że celem Ueshiby na ziemi było „nauczyć prawdziwego znaczenia Budo: koniec walki i niezgody dla wszystkich.„
Badania Omoto-kyo i jego związek z Onisaburo miały ogromny wpływ na życie Ueshiby. Kiedyś stwierdził, że podczas gdy Sokaku Takeda otworzył oczy na istotę Budo, jego oświecenie pochodzi ze studiowania Omoto-kyo. Podczas wczesnych lat 40 (ok. 1925), Ueshiba miał kilka doświadczeń duchowych, którymi był tak zachwycony, że jego życie i jego szkolenia zmieniły się na zawsze. Zdawał sobie sprawę, iż prawdziwym celem Budo to miłość, która pielęgnuje i odżywia wszystkie istoty.
Kolejnego roku wiele osób zgromadziło się wokół Ueshiby, m. in. Kenji Tomiki (który potem stworzył własny styl Aikido) oraz słynny admirał Takeshita. W 1927 roku Deguchi Onisaburo zaczął zachęcać Ueshibę do oddzielenia się od Omoto-kyo i życia na swój sposób. Morihei tak też zrobił i przeniósł się do Tokio. Popularność nauk Ueshiby wzrosła do tego stopnia, że został on oddelegowany do budowy własnego dojo w dzielnicy Ushigome (miejscu obecnego Aikido World Headquarters). Już w trakcie budowy, wielu wysokiej rangi instruktorów z innych dziedzin sztuki, takich jak Jigoro Kano, przybywali z wizytą. Byli pod takim wrażeniem, że oddelegowywali swych uczniów do studiowania z Ueshibą.
W 1931 roku budowa „Kobukan” została ukończona. „Budo Enhancement Society” została założona w 1932 roku z Ueshibą jako głównym instruktorem. Mniej więcej w tym czasie dołączyli do dojo studenci: Shioda Gozo, Shirata Rinjiro i inni. Do wybuchu II wojny światowej, Ueshiba był bardzo zajęty nauczaniem w Kobukan, a także prowadząc specjalne zajęcia dla głównych wojskowych i w szkołach policyjnych. Przez następne 10 lat, Ueshiba stawał się coraz bardziej znany i wiele opowieści zaczęło pojawiać się już w formie pisemnej. Jego jedyny syn, Kisshomaru, jako „mól książkowy”, spisał i udokumentował wiele wydarzeń z życia Ueshiby.
