Historia Morihei Ueshiby – część III
W 1942 roku, rzekomo z powodu Bożego polecenia, Morihei zapragnął powrócić na pola uprawne. Mówił on często, że „Budo i rolnictwo są jednym.” Wojna opróżniła Kobukan a i sam Ueshiba wydawał się zmęczony życiem miasta. Pozostawiając Kobukan w rękach swego syna Kisshomaru, przeniósł się do prefektury Ibaraki do wsi Iwama. Tu zbudował dojo na wolnym powietrzu – słynne już Aiki Shrine.
Iwama jest uważana przez wielu za miejsce narodzin współczesnego aikido, „Drogi Harmonii”. Wcześniej jego system nazywany Aikijutsu lub Aiki-Budo, był przede wszystkim sztuką walki niż ścieżką duchową. Od 1942 (gdy nazwa Aikido została po raz pierwszy oficjalnie użyta) do 1952 roku Ueshiba skonsolidował techniki i udoskonalił religijną filozofię Aikido.
Po wojnie Aikido gwałtownie zyskało na popularności w Kobukan (obecnie Hombu Dojo) pod kierunkiem Kisshomaru Ueshiba. Morihei Ueshiba stał się znany jako „O’Sensei” lub „Wielki Nauczyciel” Mistrz Aikido. Został wielokrotnie odznaczony przez rząd japoński. Aż do końca życia, O Sensei kształtował i poprawiał swoją „Drogę”, nigdy nie tracąc swojego poświęcenia dla ciężkiego treningu.
Wczesną wiosną 1969 roku O Sensei poczuł się źle i powiedział, do syna Kisshomaru: „Bóg wzywa mnie…” 15 kwietnia jego stan stał się krytyczny. Jak mówią jego uczniowie, przed śmiercią wydał ostatnie instrukcje. „Aikido jest dla całego świata. Trenujcie nie dla jakiś egoistycznych powodów, ale dla wszystkich ludzi na całym świecie.„
Wczesnym rankiem 26 kwietnia 1969 r. 86-letni O Sensei wziął syna za rękę, uśmiechnął się, powiedział: „dbaj o rzeczy” i umarł. Dwa miesiące później, Hatsu, jego 67letnia żona, odeszła za nim. Prochy O Sensei’a zostały pochowane w świątyni rodziny w Tanabe. Co roku, 29 kwietnia, pod pomnikiem O sensei’a w Aiki Shrine w Iwama odbywają się uroczystości upamiętniające Mistrza Aikido.
